Podsumowanie
Dobre praktyki będą miały bezpośrednie zastosowanie wyłącznie do tych zamówień, które nie podlegają reżimowi PZP. Nie oznacza to jednak, że pozostają bez znaczenia dla szerszej praktyki zakupowej. Mogą wpływać na kształt wewnętrznych regulaminów zakupowych, polityk kontraktowania, standardów oceny dostawców oraz wymagań formułowanych wobec wykonawców w łańcuchu dostaw. Wobec tego mogą pośrednio oddziaływać także na zakupy usług ubezpieczeniowych realizowane poza PZP, zwłaszcza gdy ubezpieczenie jest elementem większego procesu inwestycyjnego.
Warto jednak pamiętać, że również PZP – choć nie nakłada ogólnego obowiązku uwzględniania kwestii ESG w każdym zamówieniu – przewiduje instrumenty pozwalające na ich zastosowanie (m.in. wymagania związane z realizacją zamówienia z art. 96 PZP). W przypadku zamówień na ubezpieczenia element ten jednak stosowany jest ostatnio rzadziej (szczególnie po wykreśleniu z ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych obowiązku realizacji umów za pomocą pojazdów elektrycznych lub napędzanych gazem z art. 68 ust. 3).
Aktualizacja: W dniu 16 czerwca 2026 r. dokument został podpisany przez premiera Donalda Tuska.
W dobrych praktykach rekomendowane jest m.in.: uwzględnienie śladu węglowego i efektywności energetycznej, stosowanie kryteriów w zakresie ograniczenia emisji związanych z transportem i logistyką, uwzględnienie oddziaływania na społeczności lokalne oraz dążenie do podnoszenia standardów bezpieczeństwa i jakości pracy.
Rekomendacje MAP w zakresie ESG
Rozwinięciem dobrych praktyk są następujące rekomendacje w zakresie ESG w ramach prowadzonych zamówień:
Uwzględnienie śladu węglowego i efektywności energetycznej. MAP rekomenduje stosowanie kryteriów odnoszących się do poziomu emisji gazów cieplarnianych, zużycia energii lub efektywności energetycznej. Wymogi dotyczące emisji CO2 i efektywności energetycznej mogą stanowić zatem mierzalne kryteria oceny ofert. MAP wskazuje, że wymogi te powinny obejmować szacunkowe roczne zużycie energii, poziom emisji w całym cyklu życia produktu, czy certyfikaty w zakresie efektywności energetycznej proponowanych rozwiązań.
Stosowanie kryteriów w zakresie ograniczenia emisji związanych z transportem i logistyką. Rekomenduje się analizowanie wpływu organizacji dostaw na poziom emisji oraz premiowanie rozwiązań redukujących transport na duże odległości. MAP rekomenduje ocenę ofert z punktu widzenia planów logistycznych oferentów pod kątem emisji generowanych przez transport. Kryteria mogą obejmować miejsce magazynowania, czy proponowane środki transportu.
Uwzględnienie oddziaływania na społeczności lokalne. Oferty mają być oceniane z punktu widzenia wpływu zamówienia na otoczenie społeczne, w tym rynek pracy, warunki zatrudnienia oraz relacje z lokalnymi interesariuszami, w zakresie związanym z przedmiotem zamówienia.
Dążenie do podnoszenia standardów bezpieczeństwa i jakości pracy. Uwzględniane mają być rozwiązania wykraczające poza minimalne wymogi ustawowe w zakresie bezpieczeństwa i organizacji pracy, jeżeli przyczyniają się do poprawy jakości realizacji oraz ograniczenia ryzyk w trakcie wykonywania zamówienia.
Uwzględnienie ESG ma sprzyjać wyborowi rozwiązań efektywnych w całym cyklu życia projektu, ograniczających koszty eksploatacyjne, ryzyka reputacyjne oraz negatywne oddziaływanie na środowisko i otoczenie społeczne. W praktyce ma to oznaczać premiowanie technologii niskoemisyjnych, krótszych łańcuchów dostaw oraz wyższych standardów pracy.
Dobre praktyki MAP dotyczące local content w zakresie ESG
MAP zaleca, aby spółki z udziałem Skarbu Państwa uwzględniały czynniki środowiskowe i społeczne przy projektowaniu zamówień na potrzeby realizacji kluczowych procesów inwestycyjnych. Realizacja projektów ma przyczyniać się do ograniczania negatywnego oddziaływania na otoczenie oraz do podnoszenia standardów odpowiedzialności w łańcuchu dostaw. MAP zaznacza jednak, że włączanie elementów ESG powinno odbywać się z poszanowaniem zasady proporcjonalności.
Uwzględnienie ESG ma sprzyjać wyborowi rozwiązań efektywnych w całym cyklu życia projektu, ograniczających koszty eksploatacyjne, ryzyka reputacyjne oraz negatywne oddziaływanie na środowisko i otoczenie społeczne. W praktyce ma to oznaczać premiowanie technologii niskoemisyjnych, krótszych łańcuchów dostaw oraz wyższych standardów pracy.
prawo i zrównoważony rozwój dla ubezpieczeń
Dobre praktyki zostały wydane w oparciu o art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Zgodnie z tym przepisem w celu koordynacji uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa w spółkach prawa handlowego, Prezes Rady Ministrów może określać dobre praktyki, w szczególności w zakresie ładu korporacyjnego, społecznej odpowiedzialności biznesu oraz sponsoringu, skierowane do spółek z udziałem Skarbu Państwa. Podmioty realizujące dobre praktyki będą miały zatem wdrożyć do ładu korporacyjnego – w tym poprzez określone uchwały, zmiany procedury i strategii – wynikające z nich wytyczne i rekomendacje.
Masz pytania dotyczące zrównoważonych ubezpieczeń? Napisz do mnie!
9 kwietnia 2026 r. Ministerstwo Aktywów Państwowych (MAP) opublikowało Dobre praktyki w zakresie zwiększenia przez spółki z udziałem Skarbu Państwa udziału komponentu krajowego w kluczowych procesach inwestycyjnych. Dokument zawiera zbiór zaleceń i rekomendacji odnoszących się do planowania i realizacji kluczowych procesów inwestycyjnych w taki sposób, aby – z poszanowaniem obowiązujących regulacji – zwiększać udział komponentu krajowego (local content) w łańcuchu dostaw. Jednym z istotnych elementów są wytyczne MAP odnoszące się do uwzględnienia w zamówieniach kwestii ESG. Dobre praktyki mogą wpływać na kształt postępowań zakupowych prowadzonych poza reżimem PZP (w tym na zamówienia usług wspierających procesy inwestycyjne, takich jak ubezpieczenia).
Dobre praktyki MAP dotyczące local content elementem ładu korporacyjnego
Dobre praktyki mają wspierać zwiększanie udziału komponentu krajowego w inwestycjach realizowanych przez spółki z udziałem Skarbu Państwa i ich podmioty zależne. MAP zakłada, że standardy stosowane przez te spółki mogą oddziaływać także na praktykę prywatnego biznesu. Stosowanie Dobrych praktyk nie powinno prowadzić do automatycznego preferowania wykonawców wyłącznie ze względu na ich krajowe pochodzenie. Kryteria i wymagania powinny być konstruowane przez pryzmat obiektywnych, weryfikowalnych parametrów związanych z przedmiotem zamówienia, takich jak bezpieczeństwo dostaw, czas reakcji, lokalna dostępność serwisu, odporność łańcucha dostaw, emisje transportowe lub efektywność energetyczna.
Dobre praktyki zostały wydane w oparciu o art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Zgodnie z tym przepisem w celu koordynacji uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa w spółkach prawa handlowego, Prezes Rady Ministrów może określać dobre praktyki, w szczególności w zakresie ładu korporacyjnego, społecznej odpowiedzialności biznesu oraz sponsoringu, skierowane do spółek z udziałem Skarbu Państwa. Podmioty realizujące dobre praktyki będą miały zatem wdrożyć do ładu korporacyjnego – w tym poprzez określone uchwały, zmiany procedury i strategii – wynikające z nich wytyczne i rekomendacje.
Dobre praktyki dotyczą udzielania zamówień przez spółki z udziałem Skarbu Państwa w zakresie nieobjętym przepisami PZP (np. zamówienia poniżej progów stosowania PZP, wybrane zamówienia w obszarze obronności i bezpieczeństwa).